Bloodworks Weightloss

Waarom meten wij dit

Vermoeidheid is het meest gemiste symptoom van anemie. Één Hb-waarde geeft direct duidelijkheid, zonder interpretatiegrijs.

Waarom meten wij dit

MCV onderscheidt het type bloedarmoede (ijzergebrek versus B12/foliumzuur) en stuurt zo direct het vervolgonderzoek.

Waarom meten wij dit

Samen met Hb en MCV geeft het erytrocytenaantal een compleet beeld van de aanmaak en kwaliteit van uw rode bloedcellen.

Waarom meten wij dit

Een afwijkend aantal bloedplaatjes kan wijzen op een stollings- of beenmergprobleem en is met één meting in beeld.

Waarom meten wij dit

Ureum stijgt vroeg bij nieraandoeningen en geeft tegelijk informatie over uw eiwitinname en hydratatiestatus.

Waarom meten wij dit

De meest gebruikte nierfunctiemarker. Wij combineren het altijd met eGFR zodat de uitslag leeftijdsgecorrigeerd is.

Waarom meten wij dit

Chronische nierschade begint zonder klachten. eGFR drukt de filtercapaciteit uit als percentage van de norm, dat maakt het direct begrijpelijk.

Waarom meten wij dit

Verhoogd urinezuur hangt samen met jicht en nierstenen en is een onafhankelijke risicofactor voor hart- en nierschade.

Waarom meten wij dit

Chronisch laag natrium treft naar schatting 5–10% van volwassenen stil en onopgemerkt, ook bij mensen zonder klachten.

Waarom meten wij dit

Kaliumafwijkingen, ook door plaspillen of maagbeschermer, geven geen klachten totdat het ernstig wordt.

Waarom meten wij dit

AF kan wijzen op gal-, lever- of botproblematiek. Het interpreteren in samenhang met de overige leverwaarden geeft de arts de juiste richting.

Waarom meten wij dit

GGT stijgt als eerste bij overmatig alcoholgebruik of leverbelasting, soms jaren voordat andere waarden afwijken.

Waarom meten wij dit

ASAT geeft actieve levercelschade aan. De ratio ASAT/ALAT helpt ons het type leveraandoening te duiden.

Waarom meten wij dit

ALAT is leverspecifiek en stijgt bij ontsteking of beschadiging. Een verhoogde ALAT vraagt altijd om verdere beoordeling.

Waarom meten wij dit

Bilirubine reflecteert zowel de afbraak van rode bloedcellen als de galafvoer. Een verhoging verdient altijd interpretatie in context.

Waarom meten wij dit

De directe fractie isoleert galafvoerproblematiek van andere oorzaken van verhoogd bilirubine, dat maakt gericht vervolgonderzoek mogelijk.

Waarom meten wij dit

Albumine daalt vroeg bij ondervoeding of chronische ziekte, vaak lang voor andere symptomen zichtbaar worden.

Waarom meten wij dit

Op zichzelf een onbetrouwbare voorspeller, wij meten het altijd als onderdeel van een volledig lipidenprofiel.

Waarom meten wij dit

Hoe hoger uw HDL, hoe lager uw cardiovasculair risico. HDL is een van de sterkste beschermende markers die wij kennen.

Waarom meten wij dit

Verhoogd LDL is de bekendste risicofactor voor aderverkalking en reageert goed op leefstijl en, waar nodig, behandeling.

Waarom meten wij dit

Triglyceriden reageren sterk op voeding en leefstijl en zijn een onafhankelijke risicofactor, los van cholesterol.

Waarom meten wij dit

TSH is de meest gevoelige schildkliermarker en stijgt al bij milde hypothyreoïdie, soms jaren vóór klachten zoals vermoeidheid of gewichtstoename.

Waarom meten wij dit

FT4 bevestigt of een TSH-afwijking primair in de schildklier zit of in de hypofyse, dat bepaalt de vervolgstap.

Waarom meten wij dit

Pre-diabetes is bij miljoenen Nederlanders onopgemerkt aanwezig. Vroeg ingrijpen via leefstijl kan diabetes voorkomen.

Waarom meten wij dit

HbA1c weerspiegelt drie maanden bloedsuiker en is eerlijker dan een momentopname, ook ideaal om het effect van een dieet te volgen.

Waarom meten wij dit

Tijdens een afval- of GLP-1-traject daalt de voedselinname; ferritine laat zien of uw ijzervoorraad meezakt voordat klachten ontstaan.

Waarom meten wij dit

Bij minder eten of een kleinere maagcapaciteit raakt B12 sneller uitgeput; een tekort ontwikkelt zich sluipend en is goed te voorkomen.

Waarom meten wij dit

Bij overgewicht is de uitgangswaarde vaak laag; tijdens gewichtsverlies is monitoren zinvol om de botgezondheid te bewaken.